پيمانشان وفادار نخواهند ماند و او را خواهند كشت ، چنان كه فرمود : « اينها نامه‌هاى اهل كوفه است كه برايم فرستاده‌اند ، اما من آنان را جز قاتل خود نمىبينم . . . » « 1 » اين بود كه - در پرتو منطق شهيد پيروز - آهنگ عراق كرد و براى رفتن به آنجا پافشارى مىنمود زيرا كه آنجا را برترين زمين براى قتلگاه خود برگزيده بود ؛ و عراق آماده دگرگونى در نتيجه حادثهء عظيم عاشورا بود و شيعيان در آن روز در سرزمين عراق از هر سرزمين اسلامى ديگرى بيشتر بودند و اين سرزمين همانند شام از نظر تبليغى و روحى بستهء دست امويان نبود ؛ بلكه شايد عكس آن درست باشد . اين حقيقت را وقايع پس از عاشورا تأييد كرد و درستى اين ديدگاه را به اثبات رساند . شايد راز نهفته در كلام آن حضرت به ابن عياش كه پرسيد : « اى پسر فاطمه آهنگ كجا دارى ؟ » همين باشد . آنجا كه فرمود : « عراق و شيعيانم » « 2 » و نيز به ابن عباس فرمود : « گريزى از عراق نيست « 3 » » « 4 » 3 - نامه‌هاى كوفيان پس از مرگ معاويه مردم كوفه به محض شنيدن خبر مرگ معاويه و آگاهى بر اين كه امام حسين ( ع ) از بيعت با يزيد خوددارى ورزيده و از مدينه بيرون رفته و در مكّه اقامت گزيده‌اند ، پيك‌ها و نامه‌هايشان را به سوى آن حضرت روانه كردند و تقاضا نمودند كه نزد آنها برود و اظهار داشتند كه آماده يارى و قيام با ايشان هستند . به طورى كه در دفعات متعدّد ، كوفيان دوازده هزار نامه را براى آن حضرت فرستادند . « 5 » فهرستى به ايشان رسيد كه نام 140000 تن را در خود داشت و فرستندگان اظهار داشته بودند كه به محض رسيدن به كوفه به يارىاش برخواهند خاست . « 6 » مسلم بن عقيل كه به عنوان سفير امام ( ع ) نزد كوفيان رفت ،

--> ( 1 ) - تاريخ ابن عساكر ( ترجمة الامام الحسين ، محمودى ) ، ص 211 ، شماره 266 . ( 2 ) - همان مأخذ ، ص 201 ، حديث شمارهء 255 . ( 3 ) - مقتل‌الحسين ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 310 . ( 4 ) - ر . ك : جلد اول همين پژوهش ، مقالهء « در پيشگاه شهيد پيروز » . ( 5 ) - اللهوف ، ص 15 . ( 6 ) - حياةالامام الحسين بن على ( ع ) ، ج 2 ، ص 335 - 336 به نقل از « الوافى فى المسألة الشرقيه » ، ج 1 ، ص 43 .